والدرادا”

 آئینه یک دم ارزش اشیاء را تعالی می بخشد و لحظه ی بعد نفی می کند. هر آنچه نقشش بر آئینه با ارزش بنماید، تاب انعکاس یافتن ندارد. دو شهر دوقلو(حتی) یکسان هم نیستند. چون هیچ یک از آن چیزهایی که در والدرادا وجود دارد یا اتفاق می افتد متقارن نیست: هر چهره یا حرکت در آئینه نقطه به نقطه معکوس آن چهره یا حرکت است. دو شهر برای هم زندگی می کنند و مدام در چشمان هم خیره شده اند، اما الفتی بینشان نیست

فرزانه رادمهر

“شهر پوشی”

این مجموعه ادای احترامی است به ایتالو کالوینو نویسنده شهیرایتالیایی و نویسنده کتاب “شهرهای ناپیدا” و محصول تجربه ای است که تلاش کرده پیوند نامتعارفی میان لباس و ادبیات جستجو کند. اگرچه متون ادبی همواره الهام بخش هنرمندان تجسمی ، نمایش و موسیقی بوده اما بنظر می رسد هنرمندانی که با مدیوم لباس و مد آثاری خلق می کنند کمتر و به ندرت در حوزه ادبیات منابع الهام بخش را جستجو می کنند. تصور عموم بر این است که طراح مد خارج از حوزه پوشاک و لباس فاقد اعتبار هنری ست. اما میتوان تصور کرد لباس به شکل مدیوم هنری ابزار مناسبی است برای بیان هنری همانند دیگر مدیوم ها